Het is officieel: Ik ben echt geen ochtendmens.

Als de wekker gaat, gaat hij 8 min later nog een keer, vervolgens duurt het zeker 5 min voordat ik op de rand van mijn bed zit.
Mijn kleren zoeken duurt ook nog een hele tijd en als ik pech heb moet ik naar zolder zien te komen om daar bij de schone was te gaan zoeken.
Ben ik eindelijk op het punt aangekomen dat ik mijn adamskostuum verruilt heb voor een wat beter door de maatschappij geaccepteerd kostuum kan ik eindelijk naar beneden.
Nog steeds in zombiemodus weet ik beneden te komen en begin met een vast ritueel om de dag een klein beetje op te starten.

VOF de Kunst heeft een nummer over dat vaste ritueel van mij geschreven, het heeft zelfs de 5e plaats van de top 40 bereikt.

Ik sta op, nog niet wakker 
Ik wankel door het huis als ’n stakker. 
Maar ondanks alles haal ik m’n doel, op het gevoel. 
Ja, ik ben een gebruiker. 
Het pure spul, dus zonder de suiker. geen suiker maar wel een zoetje
Ik giet het zwarte goud in een kop,en ik leef weer op

Als dit ritueel minimaal 2x herhaald is begin ik wat te leven, maar iedereen die mij kent weet dat je bij mij voor 10:00 niet moet je aankomen.

Vooral de dagen dat ik de ochtenddienst heb waarbij ik om 07:00 moet beginnen zijn zwaar. Menigmaal vraagt een collega of ik nog wel wakker ben of dat het gisterenavond zeker laat was geworden.  Leveranciers of collega’s die met moeilijke vragen of dingen krijgen als ze pech hebben de Henk in de morgen behandeling.

maar voor de rest ben ik echt een aardige jongen hoor en kan je echt met me lachen, alleen niet voor 10:00.