Iedereen is wel ergens bang voor en de grote stoere Henk heeft ook echt wel angsten hoor.
Sommige angsten kun je overwinnen en anderen totaal niet of heb je de behoefte of zie je de noodzaak niet om deze te overwinnen.
1 van mijn grootste angsten was er eigenlijk al mijn hele leven: de angst voor slangen
(Ofidiofobie). Dit was bij mij zo erg dat ik zelfs geen regen worm oppakte. Was er niet bang voor, maar die glibberige dingen vond ik 6x niets. Zag ik een slang op de heide kruipen of liggen liep ik er met een grote boog van een kilometertje of 2 heel hard er omheen.
Dik 25 jaar geleden toen ik stage liep in Artis probeerde mijn toenmalige collega’s mij er al vanaf te helpen zonder suc6.
Sinds een aantal jaartjes gaat het stukken beter, met behulp van oud collega R. (van het reptielenhuis) en een maatje van me dierverzorster J.
Nu durf ik zelfs een gevaarlijke slang op mijn schouder te hangen of vast te houden. Thx R en J nu wordt ik tenminste door mijn kids niet meer recht in mijn koker uitgelachen.
Soms heb ik best last van faalangst (Atychifobie).
Gelukkig niet vaak en wanneer ik er wel last van heb bluf ik me er vaak wel gewoon doorheen met het zweet klotsend onder de armen en gek genoeg gaat dat best aardig.
Bij EHBOherhaling bijvoorbeeld heb ik altijd een ongelooflijke hekel om te reanimeren, stel je voor dat ik fouten maak en het niet goed doe. wie weet breek ik wel wat denkbeeldige botten en gaan mijn collega’s me niet uitlachen?
Examens een ramp., trainingen waarbij ik een rollenspel moet doen en het ook nog opgenomen wordt voor evaluatie…. ik stap er met trillende benen en klamme handjes in.
Het moment dat ik toen aan mijn weekend cursus Clownerie begon was ook zo’n mega faalangst momentje. Wie zijn al die mensen, ik ken helemaal niemand, ben ik wel grappig, hoe moet je grappig doen, waarom doe ik dit, waar ben ik aan begonnen !!!!! Help !!!!!
Uiteindelijk toch maar uitgestapt (zat al 10 min in de auto voor de deur) en naar binnen gegaan. Het viel best mee, mega zwaar weekend gehad maar het was fantastisch.
tja dat ik al behoorlijk wat geld had betaald voor de cursus was ook wel een motivatie om naar binnen te aan (blijf een Nederlander)
Het komt er gewoon op neer dat als ik iets moet doen wat buiten mijn comfortzone ligt, ik daar best moeite mee heb. Volgens mij heeft iedereen daar wel last van in meer of mindere maten.
Hoogtevrees (Acrofobie) is iets wat ik denk ik zelf niet echt heb. Ik ben niet bang voor grote hoogte, ik ben gewoon voorzichtig. Hoge ladder opklimmen, geen probleem.
Over een smalle brug lopen draai ik mijn hand niet voor om.
Fluitend over een schuin dak lopen? Nope daar begin ik niet aan, ben niet bang maar voel me gewoon niet op mijn gemak dan, gemak op het dak. Een goede vriend van me loopt met een plaat hout van 1.80 x 3.00 gewoon fluitend heen en weer over het dak terwijl het waait (hij is dakdekker, maar toch)
Oh ja ook zo’n lekkere: Naaldenangst (Belonefobie)
Het gaat bij mij niet alleen maar om een injectie te krijgen of als er een infuus ingebracht moet worden, maar ook zelf een vingerprik te doen is voor mij een brug te ver.
Ik vraag het wel aan een ander en kijk de andere kant op.
Dat je een infuus of injectie nodig hebt à la, maar soms moet je over je angsten heen stappen en het gewoon doen zoals bloed of plasma donor zijn.
Heb ik nog meer angsten?
Ik zou het niet weten.
(ben bang om daar achter te komen)
(vind uberhaupt iemand deze blog wel leuk….ach zo be it, ik doe een poging)